>A Internacional
En pé os escravos da terra
en pé os que non teñen pan;
a nosa razón forte berra
o triunfo chega en volcán.
Crebemos o xugo do pasado,
pobo de servos, erguete xa,
que o mundo vai ser transformado
e unha orde nova vai reinar.
Axuntémonos todos, é a loita final,
o xenéro humán, forman a Internacional.
Non hai salvadores supremos,
nen rei, nen tribuno, nen deus,
temos que salbarnos nos mesmos,
o Pobo Traballador.
Para que nos devolvan o roubado,
para derrubar esta prisión,
batamos no lume sagrado,
ferreiros dun mundo mellor.
Axuntémonos todos, é a loita final,
o xenéro humán, forman a Internacional.
>Himno Galego
Que din os rumorosos
na costa verdecente,
ao raio transparente
do plácido luar?
Que din as altas copas
de escuro arume harpado
co seu ben compasado
monótono fungar?
Os bos e xenerosos
a nosa voz entenden,
e con arroubo atenden
o noso rouco son
mais só os ignorantes,
e féridos e duros,
imbéciles e escuros
non nos entenden, non.
Do teu verdor cinguido
e de benignos astros
confín do verdes castros
e valeroso chan,
non deas a esquecemento,
da inxuria o rudo encono;
desperta do teu sono
Fogar de Breogán.
Os tempos son chegados
dos bardos das idades,
que as vosas vaguidades
cumprido fin terán;
pois onde quer xigante
a nosa voz voz pregoa
a redezón da boa
Nación de Breogán.